Harmonogram nabożeństw w dniach 11.09-16.09.2018

 

11.09.2018 – wtorek- Ścięcie Głowy Św. Jana Chrzciciela ( dzień postny )

9.00- Boska Liturgia

12.09.2018- środa- Boska Liturgia-8.00

Akafist-17.00

13.09.2018- czwartek- Boska Liturgia- 8.00

14.09.2018-piątek- Boska Liturgia-8.00

Akafist-17.00

15.09.2018-sobota- Boska Liturgia-8.00

Całonocne Czuwanie-17.00

16.09.2018 – niedziela- I Boska Liturgia 8.00

                                               II Boska Liturgia – 10.00      

                                        Wieczernia z Akafistem -17.00

 

Wakacyjny wyjazd hajnowskiej młodzieży

 Z błogosławieństwa Jego Eminencji Wielce Błogosławionego Sawy Prawosławnego Metropolity Warszawskiego i Całej Polski w dniach 19-24 sierpnia 2018 roku odbyła się kolejna wakacyjna pielgrzymka do Poczajowa oraz Lwowa. W pielgrzymce wzięła udział prawosławna młodzież z Hajnówki, Białegostoku i Warszawy pod duchową opieką ks. Andrzeja Busłowskiego oraz matuszki Lilli Busłowskiej.

Po całonocnej podróży,​duchowy pobyt na Ukrainie rozpoczęliśmy od zatrzymania się na Skicie św. Anny w Onyszkowcach, gdzie znajduje się Istocznik Prawiednoj Anny, w którym wielu z nas się zanurzyło. Następnie udaliśmy się na Bożą Górę.

​Po przybyciu do Ławry Poczajowskiej uczestniczyliśmy w porannych i wieczornych nabożeństwach. Młodzież wraz z opiekunami mogła pokłonić się Poczajowskiej Ikonie Matki Bożej w głównej cerkwi monasteru, śladowi stopy Matki Bożej oraz relikwiom świętych mnichów Hioba i Amfiłochiusza Poczajowskich. Mieliśmy też możliwość wejścia do pieszczery, w której św. Hiob wiele czasu spędzał na modlitwie. Uczestniczyliśmy też w Akafiście do św. Hioba, który był sprawowany pod przewodnictwem metropolity Poczajowskiego, Włodzimierza. Odwiedziliśmy jeszczecmentarz monasterski, na którym pochowany był przed kanonizacją św. Amfilochiusz. Udaliśmy się też na Skit św. Ducha, który jest filią poczajowskiego monasteru. Tam  pokłoniliśmy się m.in krzyżowi Św. Nikity Słupnika, który był nakładany kolejno na wszystkich pielgrzymów. 

Ciekawym przeżyciem było spotkanie z jednym z mnichówŁawry o Nikodemem, który odpowiadał na ułożone przez nas pytania.

​Braliśmy udział w nabożeństwach nie tylko na terenie Ławry, ale także na skicie św. Ducha i w niedaleko położonym seminarium.

W wolnym czasie pomagaliśmy przygotowywać posiłki w kuchni monasterskiej, a ponad to, wyjechaliśmy na monasterski ogród, aby pomóc zbierać maliny.

​Jeden z dni, który spędziliśmy na Ukrainie, poświęciliśmy na wyjazd do Lwowa, gdzie odbyliśmy wraz z przewodnikiem spacer po Starym mieście. Zobaczyliśmy piękny budynek Opery Lwowskiej, Ratusz Miejski, Pomnik Nikifora Krynickiego- polskiego malarza, Stary Rynek oraz świątynie chrześcijańskie. Po całym dniu zwiedzania mieliśmy również czas na zakup pamiątek.

​Do Polski wróciliśmy pełni duchowych wrażeń. Dziękujemy naszym opiekunom za zorganizowanie tej pielgrzymki.

tekst: Natalia Waśko

zdj. Ks. Andrzej Busłowski

Harmonogram nabożeństw w dniach 27.08-02.09

 

27.08.2018 -poniedziałek

8.00- Boska Liturgia 

17.00- Całonocne Czuwanie

28.08.2018-wtorek Święto Zaśnięcia NMP

9.00 -Boska Liturgia

17.00- Akafist

29.08.2018 – środa 

8.00- Boska Liturgia

17.00- Jutrznia z obrzędem pogrzebu Bogurodzicy

30.08.2018- czwartek

8.00 – Boska Liturgia

17.00- Akafist

31.08.2018- piątek 

8.00- Boska Liturgia

17.00- Akafist

1.09.2018 – sobota

8.00- Boska Liturgia

17.00- Całonocne Czuwanie

2.02.2018 – niedziela

8.00 – I Boska Liturgia

Molebien z okazji Nowego Roku  Szkolnego 

10.00- II Boska Liturgia

17.00 – Wieczernia z Akafistem

Na Mazury! Nie w góry!

   

 

     W dniach 12 – 17 sierpnia 2018 r. młodzi mieszkańcy Hajnówki uczestniczyli w wycieczce autokarowej do Starych Juch na Mazurach. Wycieczka została zorganizowana przez hajnowskie koło Bractwa Św. Św. Cyryla i Metodego we współpracy z  Parafią Prawosławną p/w Św. Trójcy w Hajnówce.     

     Wakacyjny wyjazd był uhonorowaniem spotkań Małego Bractwa i Chóru Dziecięcego działających przy naszej parafii, nagrodą za poświęcony przez dzieci czas i ich wysiłek. Każdego roku staramy się poznawać piękne zakątki naszej Ojczyzny. Tym razem mieliśmy przyjemność podziwiać uroki Krainy Tysiąca Jezior.

         Każdy dzień naszego pobytu na Mazurach rozpoczynał się i kończył wspólną modlitwą oraz rozważaniem dotyczącym fragmentu Świętej Ewangelii. Po śniadaniu wypełnialiśmy czas różnymi atrakcjami: Wspólne gry i zabawy na wielofunkcyjnym boisku, plażowanie, wycieczki do Ełku i Giżycka, ogniska. Atrakcji było co nie miara.

         Zorganizowanie wycieczki nie byłoby możliwe bez finansowego wsparcia Urzędu Miasta Hajnówka. Za okazaną pomoc serdecznie dziękujemy.

      Ks. Mariusz Jurczuk

 

 

Filip sam tego chciał!

 

Dobry humor to podstawa.

Jeszcze chwila i wyruszamy!

Podczas rejsu po jeziorze Niegocin.

Pod pokładem też było ciekawie.

W drodze na wierzę widokową w Starych Juchach.

Widoki mieliśmy niesamowite!

Ulubiony opiekun, Marek Jurczuk w objęciach swoich podopiecznych. Oczywiście nie Marek Jurczuk ale Jurek Marczuk!

                   Przed cerkwią p/w Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Ełku.

Kazanie na Święto Przemienienia Pańskiego

Drodzy Bracia i Siostry .

 W dniu dzisiejszym Cerkiew Prawosławna wspomina i przeżywa wydarzenie, które miało miejsce na św. górze Tabor, blisko 2000 lat temu. Jezus Chrystus udał się na szczyt góry w towarzystwie Swych uczniów- Piotra, Jakuba i Jana i tam przemienił się – Oblicze Jego zajaśniało jak słońce, szaty zaś Jego stały się białe jak śnieg. Nasz Zbawiciel okazał w  ten sposób Swą Boskość. Pokazał, że jest Prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem. Razem z Chrystusem byli także prorocy Mojżesz i Eliasz. Doświadczywszy  Łaski apostoł Piotr rzekł; Panie ! dobrze nam tu być. Jeśli chcesz uczyńmy tu trzy przybytki: tobie jeden, Mojżeszowi jeden i Eliaszowi jeden.  Gdy św. Piotr wypowiadał te słowa obłok jasny okrył ich  i z obłoku dobył się głos Boga Ojca – oto Syn mój umiłowany… jego słuchajcie. W obliczu Boskiej Chwały Apostołowie upadli w strachu na ziemię. Jednak usłyszeli głos Chrystusa: wstańcie i nie bójcie się.

Jezus Chrystus przemienił się na Taborze tuż przed Swą męką, poniżeniem i śmiercią na Krzyżu, aby podtrzymać i umocnić wiarę swoich uczniów przed tak wielką i zarazem ciężką próbą. Aby apostołowie mogli doświadczyć tej radości i szczęścia jakie oczekuje każdego człowieka w Królestwie Bożym czyli zbawienia będącego najważniejszą  rzeczą do osiągnięcia przez ludzkość.

Dzisiejsze święto przypomina nam o tym. Przypomina o naszym prawdziwym i jedynym powołaniu- powołaniu do  świętości. Przypomina nam o tym czym jest prawdziwe szczęście. Uczy nas, że jest ono osiągalne dla każdego z nas. Czy je osiągniemy zależy od nas samych. Od tego jak wykorzystamy wielki Boży dar- nasze życie i wolną wolę.

Cała historia ludzkości to dzieje miłości Boga do człowieka. Miłości wielkiej i bezinteresownej. Jest to także historia tego jak człowiek nie zawsze chce na  tę miłość odpowiadać swoją miłością, zapominając o Bogu naszym Ojcu.

Szukamy złudnego poczucia szczęścia, zapominając o wiecznym szczęściu. Ulegamy pokusom szatana, zaspokajamy swe puste ambicje, ustalamy własną, jakże złudną hierarchię wartości. Mylimy pojęcia sytości, bogactwa i samozadowolenia z prawdziwą radością. Jesteśmy zamknięci na potrzeby drugiego człowieka widząc często w naszym bliźnim wroga i konkurenta, zamiast dostrzegać w nim obraz Boży.

Współczesny świat nie zawsze sprzyja prawdziwej miłości, szacunkowi i wzajemnemu zrozumieniu w duchu chrześcijańskiego braterstwa. Odnosi się wrażenie, że ludzkość stoi w obliczu moralnej katastrofy. I są to obawy uzasadnione. Jednym z przejawów współczesnego świata jest kryzys rodziny.

Kiedy dzieci sprzeciwiają się rodzicom, a rodzice nie potrafią odpowiedzialnie i godnie wychowywać swych dzieci w duchu chrześcijańskich i ponadczasowych wartości. Kiedy małżeństwo- związek ustanowiony i uświęcony przez Boga nie opiera się na wzajemnej miłości. Kiedy Bóg wypraszany jest z naszych domów i rodzin.

To, co było kiedyś uważane za sprzeczne godności człowieka, za wynaturzenie, jest uważane za ogólnie obowiązującą normę zachowań. Kłamstwo wypiera prawdę. Nienawiść wypiera miłość. Arogancja wypiera szacunek. Żyjemy w czasach kiedy dawanie świadectwa wiary jest bardzo trudne a dla wielu niewygodne.

Dzisiejsze święto przypomina nam o tym , żebyśmy zatrzymali się nad swoim życiem. Zastanowili się nad tym jak wypełniamy nasze chrześcijańskie powołanie. Czy jesteśmy ludźmi wiary, czy też wiara w naszym języku jest tylko pustym słowem bez jakiegokolwiek pokrycia i przełożenia w codziennym życiu. Czy potrafimy i chcemy świadczyć o Chrystusie? Czy słowa Modlitwy Pańskiej Ojcze Nasz : Bądź wola Twoja nie są zastąpione słowami bądź wola moja.

Dzisiejszy dzień skłania nas do głębokiej refleksji nad naszym życiem. Jednak nasza obecność na tym świętym miejscu świadczy o tym ,że wezwanie do posłuszeństwa naszemu Zbawicielowi nie pozostaje bez odzewu w naszych sercach. Jesteśmy jak apostołowie, którzy podążyli za Chrystusem na Górę Tabor. Modlimy się wśród tych Krzyży. Każdy Krzyż tu postawiony to radości i łzy. To prośby i dziękczynienia. To także znak naszej wewnętrznej przemiany. To znak, że wiemy i wyznajemy, że przez Krzyż Chrystusowy zajaśniała radość całemu światu. Przybywamy tu na Św. Górę Grabarkę – nasz Tabor aby doświadczyć tego, czego doświadczyli apostołowie Piotr, Jan i Jakub. Jesteśmy tu i jest nam dobrze. I chciałoby się aby ten stan trwał jak najdłużej. Czerpiemy radość i siły duchowe na dalsze życie, na walkę z pokusami, problemami. Nasze uczestnictwo w świątecznych nabożeństwach, w Sakramentach Spowiedzi,  Eucharystii daje nam poczucie wspólnoty i pełni eklezjologicznej, że wszyscy stanowimy jedność w naszym Zbawicielu. A kiedy jest nam trudno i ciężko pamiętajmy ,że obok nas jest Chrystus, który mówi nie lękaj się.

Odchodząc z tego miejsca do naszych domów, różnych miejsc naszej Ojczyzny pamiętajmy o dawaniu świadectwa naszej wiary poprzez miłość do Boga i drugiego człowieka. Dostrzegajmy w każdym człowieku – naszym przyjacielu i naszym wrogu- bliźniego, który przeżywa takie same radości i smutki. Bądźmy otwarci na drugiego człowieka, na jego potrzeby i problemy. Stójmy twardo i odważnie na straży tradycji i wiary naszych przodków nie bojąc się świadczyć o naszej miłości do Boga, który zawsze jest z nami. Niech słowa naocznego świadka przemienienia naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa św. Apostoła Piotra:..Bracia, tym bardziej się starajcie, żebyście przez dobre uczynki pewnym uczynili wezwanie i wybranie wasze, albowiem to czyniąc nigdy nie zgrzeszycie…będą naszym mottem życiowym. Niech nasze życie wypełnione dobrem, miłością, walką z grzechem, kłamstwem i obłudą doprowadzi nas do wiecznej szczęśliwości w Królestwie Bożym.

Amiń